Dan nakon Bogojavljenja, Srpska pravoslavna crkva i vernici posvećuju Svetom Jovanu Krstitelju, jednom od najznačajnijih ličnosti hrišćanske istorije.
Praznik poznat kao Sabor Svetog Jovana, Preteče i Krstitelja, zauzima posebno mesto u duhovnom životu srpskog naroda i najčešće se slavi kao krsna slava.
Sveti Jovan je, prema crkvenom predanju, rođen kao dete molitve i Božje promisli, a njegovo rođenje najavio je anđeo. Od mladosti se povukao u pustinju oko reke Jordan, gde je život posvetio strogom podvigu, postu i molitvi. Iz tog tihog isposničkog života započeo je svoju misiju propovedanja, pozivajući narod da se vrati veri i moralnoj čistoti.
Kao prorok i propovednik, imao je ključnu ulogu u pripremi ljudi za dolazak Mesije. Nazvan je Pretečom jer je prvi javno objavio Hrista i krstio ga u reci Jordan, čime je označen početak novog poglavlja u istoriji hrišćanstva.
Crkva uči da je Sveti Jovan, zbog svoje pravednosti i duhovne snage, dobio dar krštenja na oproštenje grehova. Njegova reč bila je stroga, ali pravedna, a život posvećen istini, zbog čega je i postradao po naređenju cara Iroda.
Prema predanju, jevanđelista Luka pokušao je da njegove mošti prenese iz Sevastije u Antiohiju, ali je sa sobom poneo samo svetiteljevu ruku, koja se i danas poštuje kao velika svetinja.
U srpskoj tradiciji, Sveti Jovan zauzima posebno mesto. Njegovo ime se sa poštovanjem pominje u kumstvima i pobratimstvima, a veliki broj porodica upravo danas obeležava svoju krsnu slavu. Narodna verovanja kažu da se na ovaj dan treba uzdržati od ručnih radova, posebno od korišćenja igala, makaza i pletiva.
