Danas vernici Srpske pravoslavne crkve obeležavaju Đurđevdan, praznik posvećen Svetom Georgiju, velikomučeniku i pobedonoscu koji zauzima posebno mesto u hrišćanskoj veri i narodnoj tradiciji.
Ovaj praznik jedan je od najčešćih u Srbiji kao krsna slava, a ujedno simbolizuje i dolazak proleća, obnovu prirode i početak novog životnog ciklusa.
Stradanje i vera Svetog Georgija
Prema hrišćanskom predanju, Sveti Georgije rođen je u Kapadokiji, a kao mlad stekao je visok vojni čin u službi rimskog cara Dioklecijana. U vreme velikog progona hrišćana, javno je ispovedio svoju veru, zbog čega je bio izložen teškim mučenjima i na kraju pogubljen.
Uprkos stradanju, ostao je simbol hrabrosti i nepokolebljive vere, zbog čega je u narodu posebno poštovan.
Dva praznika posvećena svetitelju
Glavni praznik, Đurđevdan, obeležava se 6. maja, dok se 16. novembra slavi Đurđic, u znak sećanja na prenos moštiju i obnovu hrama posvećenog svetitelju.
Zaštitnik slabih i simbol pobede dobra
Sveti Georgije u ikonografiji je najčešće predstavljen kao vitez na konju koji kopljem ubija aždaju, što simbolizuje pobedu dobra nad zlom. Smatra se zaštitnikom slabih, nemoćnih i ugroženih, ali i zaštitnikom vojnika i viteštva.
Njegovo ime nose brojni hramovi, među kojima je i manastir Đurđevi Stupovi.
Praznik bogat običajima
Đurđevdan je u srpskom narodu poznat kao praznik sa najviše običaja. Veruje se da se na ovaj dan „sreću zima i proleće“, pa su mnogi običaji vezani za prirodu i zdravlje.
Među najrasprostranjenijim običajima su:
- pletenje venčića od lekovitog bilja
- kićenje kuća zelenilom i vrbom
- umivanje vodom u kojoj je potopljeno cveće
- bacanje venčića u vodu radi sreće i napretka
Posebni rituali vezani su i za neudate devojke, koje prema verovanju na ovaj dan mogu „videti“ budućeg izabranika.
